Zaterdag 14 juni.

Van zuidelijk Toscane naar Ligurië. De laatste dagen zijn we de camping niet af geweest. Dit heeft een paar redenen. Plaatsen zoals Orvieto en Grosseto zijn hemelsbreed niet zo ver weg, maar over de 60 km. naar Grosseto doe je ruim een uur met de auto. Van Orvieto hebben we gehoord dat je daar over de hoofden kunt lopen. Komt nog bij dat met temperaturen boven de 30 graden in steden rond gaan lopen niet aantrekkelijk is. Op deze camping staat een metalen frame met een dak erop, dat zeker een meter of zes hoog is. Daaronder kun je in de schaduw zitten, een boek lezen; daar is Wifi, bier en wijn in overvloed en de mogelijkheid voor aangename gesprekken. En, er is wind, die voor enige afkoeling zorgt. En op donderdagavond was er een heerlijk saladebuffet.  De vrijdag hebben we gebruikt om vast in te pakken voor de verhuizing op zaterdag naar de tweede camping, te gaan zwemmen en te lezen onder het eerder genoemde afdak. Het enige ongemak op deze camping, maar dan kan de directie niets aan doe, is een plaag van een bepaald soort rupsen, die overal inkruipen om daar te verpoppen. We moesten werkelijk alles aan kleding, kussens en handdoeken binnenste buiten keren om alle rupsen en/of poppen te verwijderen, zodat we die niet mee zouden nemen. En dat ging om enkele tientallen per dag. Het waren liefhebbers van bladeren van eikenbomen maar geen processierupsen. Nadat we afscheid genomen hadden van Bas en Domenica zijn we vanmorgen wederom omstreeks 8:47 uur vertrokken naar Ligurië. De weg ging aanvankelijk over de bochtige weggetjes naar het westen, door een berglandschap vol met grote gele bremstruiken en werd steeds beter naarmate we Grosseto naderden. Daar sloegen we af op de autostrada 1 naar het noorden en reden door een golvend landschap met honderden grote oleanderstruiken in de middenberm. Het was warm weer, soms 33 graden, maar daar heb je in de auto geen last van. Via Livorno en op afstand langs al die mooie plaatsen, zoals Pisa, Lucca en Cinqueterre, waarvan je de namen bij de afslagen van de snelweg zag, passeerden wij ook de haventerreinen van Carrara, die vol liggen met blokken wit marmer. Van de groeven in de verte konden we ook een glimp opvangen. Aangekomen in Genua, waar we ook over de opvolger van de enkele jaren geleden ingestorte brug reden, namen we ten westen van de stad de afslag naar het noorden en kwamen we via de nodige bergweggetjes in het dorpje Sassello (14.15 uur) aan om boodschappen te doen in de plaatselijke Carrefour “super”, die natuurlijk tot 15:30 uur gesloten bleek te zijn. Toen maar doorgereden naar de camping waar wij om ongeveer 14:45 uur arriveerden. Ook hier bleek de receptie tot 15:30 gesloten te zijn. Er stonden al enkele wachtenden, waarbij wij ons aangesloten hebben. Zo konden wij in de hete zon allerlei campingverhalen uitwisselen. Om precies 15:30 werd de poort elektrisch geopend en werden we na de benodigde formaliteiten naar Chalet B begeleid, gelegen op een schaduwrijke plek in het bos. Na de spullen provisorisch neergezet te hebben zijn we weer terug gereden naar Sassello, waar we na de verplichte Aperol Spritz op een terras met het genot van tientallen aanwezige of voorbij rijdende motorrijders de boodschappen hebben gedaan bij de Carrefour. Op de weg terug hebben wij een afslag vergeten waar we zeven kilometer later achter kwamen. Aangekomen op de camping konden we, na afkoeling in het zwembad, aanschuiven bij het diner. Licht bewolkt, 33 graden.