Dinsdag 24 september.

Om kwart over zeven stonden wij op straat om opgepikt te worden door de taxi om naar het vliegveld vervoerd te worden. Wilma had om 7:25 net Claudia gebeld met de vraag of zij hem kon bereiken , toen hij eraan kwam. Hij zei dat het verkeer erg druk was want het had ‘s nachts flink geregend en dan loopt alles vast. En dat bleek ook zo toen we even later in een verstopping terecht kwamen. En dan is het fascinerend om te zien hoe hij z’n Mercedesbusje overal doorheen wurmt, hier en daar weer een gaatje weet te vinden voor of achter iemand anders die wat net minder assertief is in dit drukke verkeer. En heeft hij ons om 7:55 op het vliegveld afgeleverd na onderweg met Wilma een heel gesprek in het Italiaans gevoerd te hebben over de wijk Vomero. Ik kon er net genoeg flarden van opvangen om te begrijpen waar het over ging. Hierover later meer in de Epiloog. Het vliegtuig vertrok op tijd en om 12:25 landde het toestel in grijs en koel Amsterdam. Hierna was het nog een kwartier taxiën naar de gate. Vervolgens was er door ik weet niet wat een halfuur wachttijd om de bagage op te pikken. Door personeelsgebrek liep een en ander daar niet gesmeerd. Daarna konden wij naar het station voor een trein die niet kwam. Weer even naar boven op zoek naar de incheckpaaltjes die we bijna vergeten hadden. Ze stonden bij een andere roltrap, 50 meter verder. Toen weer naar een ander perron voor de volgende trein. Enfin, om drie uur waren we thuis en kwam er helaas een einde aan een fantastische reis. Half bewolkt. 17 graden.