Dinsdag 17 juni.

Vandaag hadden we gepland op de camping te blijven. Het was relatief koel en licht bewolkt. We hoorden verhalen over Acqui Terme en aangezien het redelijk dichtbij ligt, 40 minuten rijden, hebben we besloten daar naar toe te gaan. De weg leidde ons met veel bochtenwerk, via zo ongeveer het hoogste punt van de omgeving, naar de verrassend grote kleine stad Acqui Terme. De auto op een parkeerplaats vlak bij het centrum neergezet en via de navigatie zijn we naar de plaatselijke Tourist Information gelopen. Vervolgens zijn we op een pleintje terecht gekomen, waar een marmeren torentje staat. Bij nader inzien komt daaronder water naar buiten uit een bron op 150 meter diepte, met een temperatuur van 74 graden. De damp sloeg ervan af. Een Italiaans meneertje legde dit allemaal uit en vertelde ook dat het water, broom, jodium en zout bevatte, bijna alle halogenen uit het periodiek systeem, maar dit terzijde. Verderop bevindt zich een prachtige romaanse kathedrale kerk, opgebouwd uit grove stukken natuursteen. Op zich was het interieur niet zo bijzonder maar we werden aangesproken door een mevrouw, die vroeg of wij de triptiek wilden zien. (Ergens had ik over deze triptiek gelezen dat die niet toegankelijk was).  Nu, dat wilden wij wel. Mevrouw ging iemand bellen, die de sleutel had. Deze mevrouw kwam tevoorschijn op slechts 20 meter afstand. Wij werden naar de kanunnikenzaal geleid, waar de retabel werd geopend. Deze magnifieke retabel, de Triptiek van de Heilige Maagd van Montserrat, is omstreeks 1470 geschilderd door de Spaanse schilder Bartolomé Bermejo, de grootste Spaanse schilder uit de XVe eeuw. De retabel is hier door overerving terecht gekomen. Hierna hebben we op een terras nog iets gedronken en zijn voldaan naar Sassello teruggekeerd via een andere route, die veel makkelijke bleek te zijn. Ruim op tijd waren we voor het gemeenschappelijke diner aangekomen zodat we nog even konden gaan zwemmen. Licht bewolkt, 26 graden.