Donderdag 5 juni.

Om 8:48 uur vertrokken uit Colmar, nadat we bij een bakker een paar croissants en een soort rozijnenvlinder hadden gescoord. Die laatste voor onderweg. Toen nog niet wetende dat je bij het vliegveld van Bazel even van de weg af bij een Leclerc heel goedkoop kunt tanken (E10: € 1,67) en dat die ook heel lekkere sandwiches heeft. We hadden dus genoeg voor onderweg. De reis voorliep voorspoedig. Alleen wat file voor de Gotthard tunnel, vanwege het gebruik van stoplichten om het verkeer te doseren. Het weer was zwaar bewolkt met zo nu en dan wat lichte regen. Maar wij zeggen altijd: “Als je bij Airolo de tunnel uitkomt is het altijd mooi weer. Deze keer niet! De zwaarste bui zou later bij Como vallen. Hoe verder we Italië in reden des te beter werd het weer en het werd ook nog behoorlijk warm ten oosten van Milaan. Van 13 graden in Zwitserland naar 28 in Cremona. Om 16:15 uur kwamen we in Cremona aan en kregen we de code om ons “automatische” hotel te betreden. Chique appartement met een garage, zonder personeel. Na het kwartier maken zijn we het centrum in gelopen, althans dat was de bedoeling, want ik werd onderweg getroffen door waarschijnlijk een zweepslag in mijn linker kuit. Dus weer naar het hotel geschrompeld, waarna fysiotherapeutische hulp aanwezig was. En dat hielp, zodat wij in de avond toch nog konden genieten van het uitzicht op de prachtige kathedraal en de gezelligheid op de terrassen, dit onder het genot van Aperol Spritz. Wat opvalt als je op één dag in Frankrijk en Italië bent is het feit dat in Frankrijk voorbijgangers je niet aankijken, laat staan groeten, terwijl dat in Italië veel minder het geval is. Wat ook opvalt is dat Zwitserland toch zo’n keurig land is; dat valt pas op als je in Italië terecht komt; daar zie je wel graffiti en houdt men zich niet aan de maximumsnelheden op de weg.