Vrijdag 20 september.

Nog even enkele details over het onweer van gisterenavond: sommigen hadden hier opmerkingen over gemaakt. Het regende zo hard dat het personeel, dat de maaltijden naar de tent kwam brengen, begeleid werd door iemand met een paraplu. Dit was ongeveer 10 meter. Even later was men druk in de weer om de ondergelopen keuken met grote wissers weer watervrij te maken. Een blikseminslag was heel dicht bij en die gaf een enorme knal.
Vandaag zouden wij met de funicolare (ondergrondse kabelbaan) naar het centrum van de oude stad gaan om een rondwandeling te maken met de schrijfster van het boek: “Su e giù per Napoli” (Boven en onder Napels), Iris de Brouwer. Zij is een Nederlandse die sinds 2005 in Napels woont. Bij de  funicolare aangekomen, bleek dat het hele openbaar vervoer van Napels stil lag door een staking. Claudia heeft snel een taxi geregeld waar 4 mensen in konden. De anderen wilden zo-wie-zo gaan lopen. Toch nog op tijd aangekomen op de plek waar Iris ons opwachtte. De anderen kwamen even later. De wandeltocht ging door een totale chaos. Alles rijdt of loopt door elkaar door smalle straatjes, dit alles in een continue walm van uitlaatgassen van diesels en scooters en veel lawaai. Het wonderlijke is dat er geen opstoppingen ontstaan; men is zeer tolerant voor elke andere vorm van verkeer. In Nederland zou zo’n situatie onmiddellijk tot een catastrofe lijden, zoiets als in de film: “Le weekend” van Godard. Enfin, we kregen na het vertrek vrij snel een kopje koffie en een klein gebakje aangeboden door Leny, een vriendin van Iris vanuit een raam van het souterrain, waar ze woonde. Iris en Leny hebben samen een boekje geschreven over poes Nola van Leny, die tijdens een Corona-lockdown ontsnapt was en wat ze beleefd heeft deze dagen.  We kwamen op een plein aan waar een soort obelisk opgesteld staat als herinnering aan o.m. de pest die de helft van de bevolking weggevaagd heeft. Tevens zijn daar twee grote kerken, de Gésu nuovo en de Santa Chiara. De laatste was gesloten en de eerst was van binnen een zeer grote kerk in (natuurlijk) barokstijl. Hierna zijn we de Spaanse wijk doorgelopen om te eindigen bij de dom.  Onderweg hebben we diverse memorabilia aan de god van Napels: Maradona gezien. Er is zelfs een café met een aan hem geëerd altaartje. Ook poppetjes uit de comedia del’ arte en een straat waar de beroemde kerstbeeldjes en kerststallen verkocht worden van de typisch Napolitaanse presepe. Na de lunch hebben we nog de dom bekeken, een enorme kerk in de overgangsstijl van gotiek naar renaissance. Vlakbij is  de Vicolo delle donne. Een aantal muurschilderingen van portretten van belangrijke vrouwen en hun uitspraken zijn hier te zien. Hierna ging iedereen zijns weegs, wij naar de kloostertuin van de Santa Chiara, te vinden naast de kerk. Afgezien van de grote afmetingen en de fresco’s op de muren en plafonds, zijn de banken en pilaren in de tuin van majolica tegels voorzien hetgeen een kleurrijk beeld oplevert. Voor de rest is het complex tamelijk sober, hetgeen niet ongebruikelijk bij Clarissen is. Er staat bij de uitgang een heel mooie presepe. Vevolgens moesten we zoeken om het conservatorium annex muziekinstrumentenmuseum te vinden. Gelukkig stond daar in de buurt een busje voor pianotransport met chauffeur. Die heeft ons de ingang gewezen. Het is een inham waar je zo voorbij loopt zonder enige aanduiding van wat zich er achter bevindt. Een slecht Engels sprekende mevrouw zei dat het museum alleen op afspraak te bezoeken was, ondanks de openingstijd van 15:00 tot 18:00 uur op de website. We hebben een telefoonnummer meegekregen. Maandag maar proberen een afspraak voor die dag te regelen. Deze teleurstelling werd gedeeltelijk goed gemaakt door een bezoek aan een terras waar de Aperol Spritz lekker was. Tot slot naar het zuiden naar het metrostation Toledo gelopen, dat gelukkig weer sinds 16:30 open was. Dit metrostation heeft een bijzonder doorkijkje op de ondergrondse roltrap naar het straatniveau. Het is een in diverse kleuren verlichte conische schacht met, door kleurige led-lampen, verlichtte mozaïektegels. (Zie foto). Om 18:30 waren we weer in het B&B om bij te komen van de grote wandelingen. In de avond lekker gegeten in een beetje nouveau-cuisine restaurant. Onbewolkt, 25 graden.